Het is zaterdagochtend en ik loop door het Kruisbergse bos. Ik hoor iets achter me dat klinkt alsof er paarden aankomen. Ik draai mijn hoofd om en jawel, mijn oren hoorden het goed, het is een groepje paarden. Een stuk of negen. Manegeruiters, van de nabijgelegen manege. Een instructrice op een bont paard voorop en een groepje meisjes op pony’s in tweetallen er achteraan.
Ik loop aan de rechterkant van het brede pad. Het is geen ruiterpad.
Opeens hoor ik: ‘DRAF!’

 

Ik kijk achterom en denk: dit kan niet waar zijn. Komen ze echt van achteren op me af gereden in draf? Met z’n allen?
De instructrice kijkt me aan, steekt al lichtrijdend haar linkerarm uit, haar vinger wijst naar de overkant van het pad en schreeuwt me toe: “MEVROUW, WILT U EVEN AAN DE KANT GAAN?”
Het is geen vraag, het is duidelijk een opdracht. Ik word geacht op te rotten van hun voorkeursroute. Zij hebben blijkbaar meer recht daar te rijden dan ik heb om daar te mogen lopen.
Ik antwoord, terwijl de denderende paarden op me afkomen: “Nee, want passeren doe je in stap.”
De instructrice schreeuwt weer: “NIET OP ZO’N BREED PAD.”
En ze rijden met z’n pakweg achten recht op me af. Een moment overweeg ik haar teugel te grijpen, maar ik spring toch maar naar de overkant van de weg. In de berm.
Ik zeg:  “Dat dacht ik toch wel.” En ik herhaal: “Passeren doe je in stap!”
Ze rijden door.
De instructrice draait zich om in het zadel en schreeuwt me toe: “U KOMT MAAR EEN KOPJE KOFFIE HALEN.” De groep galoppeert aan, mij in verbijstering achterlatend. Heb ik daadwerkelijk een groep ruiters getroffen die het in hun hoofd halen om te roepen tegen mensen in het bos ‘oprotten, wij rijden hier’?
Ja, dat heb ik.
Ik zie hoe ze met z’n allen het pad af galopperen.

Heb ik daadwerkelijk een groep ruiters getroffen die het in hun hoofd halen om te roepen tegen mensen in het bos ‘oprotten, wij rijden hier’?

Het zit me wel eens vaker niet mee in het bos. Van achteren aanstormende mountainbikers op het ruiterpad waar Merlijn en ik net een koddig drafje doen, waardoor die goeierd van me zich het leplazerus schrikt . (Merlijn en ik zijn goed in koddige drafjes.) De Ierse Wolfshond Wandelclub die het pad blokkeert waar ik over aan het hardlopen ben, waardoor ik met mijn korte hardloopsokjes in de brandnetels moet springen. Gewone hondeneigenaren, die hun hond los op mij, de eenzame hardloper, later afrennen, tegen mij roepen ‘hij doet niks hoor’, waarop de  de hond-die-niks-doet op het laatste moment links –  of rechtsaf besluit te slaan, vlak voor mijn scheenbenen, waardoor ik of over de hond of over zijn uitrolbare lijn dien te springen en bijna op mijn snuit eindig.

Als je denkt dat je al het asociale gedrag wel eens meegemaakt hebt, komt er een instructrice die het recht denkt te hebben dat ze mij kan vertellen dat ik moet wegwezen van de rechterkant van haar pad in haar bos. De berm aan de linkerkant is, blijkens de richting die haar vinger wees, mijn plek. En snel een beetje.
Je zult toch bang zijn voor paarden en er komt zo’n groep op je af denderen. Wat leren de jonge amazones die onder haar hoede zijn? Dat het oké is om in groepen in draf langs wandelaars te rijden? Veiligheid? Fatsoen?
Het is dé manier om alle ruiters een slechte naam te geven.
Ik hoef geen kopje koffie in de manege nadat men een poging deed om mij omver te rijden.
Ik heb liever respect.

Overigens, als je zo’n hufter te paard bent die besluit wandelaars omver te rijden, bedenk dan van te voren dat het de politieagent kan zijn die jou volgende week toevallig aanhoudt met je auto, een slechtgehumeurde bodybuilder, je loodgieter of  je plastisch chirurg.
Mocht het een hippisch journalist betreffen die je omver wou rijden, dan sta je gewoon voor aap op internet.
Dat kan ook.
Maar daar heb je het dan ook zelf naar gemaakt.

Ik doe de volgende keer dat ik ga wandelen wel een cap op. Wel zo veilig.

 

Harstikke leuk als  je mijn blog wilt delen, op facebook of een forum. Wil je daarvoor de link gebruiken en niet de complete tekst? Er zit copyright op. 

Leandro. Sinterklaaspaard als geen ander.

Interesse in een schrijfworkshop over paarden? Mail me op info@marjantulp.nl

 

.