Ik sta met Inge te kletsen in de stal. Merlijn staat er opgezadeld los tussen en gaat steeds in beeld staan. Wij kunnen elkaar maar moeilijk zien. Merlijn vindt het reuze gezellig. t Is een oud wijf.
Dan opeens horen we: ‘klapperdeklapklap… ‘. Het geluid van hoefijzers.
Merlijn schrikt en springt razendsnel – als een konijn – twee keer linksom op zijn achterbenen. Ploink. Ploink. Hij maakt zich groot en blaast. Ik grijp de loshangende teugel maar trek er niet aan.
Dan ziet Merlijn wat het ‘klapperdeklap’ veroorzaakt. Het is de bruine ruin Ratino, terug van rijden in de buitenbak.

Ik laat Merlijn weer los en draai me om. Merlijn draait, wederom op z’n achterbenen, mee en staat samen met mij weer in de kring.
Waar waren we ook alweer gebleven?

Oh ja, het ging over het paard van Inge. Die wou nu alleen rechtergalop.

(op de foto zie je trouwens  niet Inge maar Lotte)