Schrijfster Marjan Tulp groeide op tussen de dieren en spreekt daardoor alle dierentalen, behalve krokodils, want dat is een moeilijke taal waarvoor je veel tanden moet hebben. Ze wil zich daar nog wel in vastbijten. Marjan verzint niks zelf, het zijn de dieren die haar allerlei waargebeurde verhalen vertellen. Het verhaal over Lukassia, Hannah en Till hoorde ze van haar oude grijze kat. Marjan durft nu nooit meer naar een pretpark. Overigens schreef Marjan al eerder een boek, dat Leandro heet en gaat over een schimmelhengst die gered moet worden.